1. Początek...

Biegłam tak szybko jak tylko 16 letnia dziewczyna potrafi. Miałam dreszcze na całym ciele. Błagałam Boga o fory, by tylko on mnie nie dogonił. Mój oddech był szybki i przerywany. To wszystko było bez sensu. Czułam jak powoli tracę siły. Wiedziałam że zaraz upadnę a on mnie złapie i zabije... Bałam się... dlaczego to właśnie mi się przytrafia. Moje serce zaczęło kołatać i nogi potykały się o siebie nawzajem. Już po mnie... Zatrzymałam się by złapać oddech. Poczułam kolkę, złapałam się za kolana i odkaszlnęłam. Po chwili poczułam silne ramiona oplatające moją talię.

-Nie  błagam... _wydyszałam.

-Zamknij się! _jego zachrypiały głos odbijał się w mojej głowie jak echo.

-Nic ci nie zrobiłam, proszę zostaw mnie! _poczułam w moich oczach  pieczenie i już po chwili na moich policzkach pojawiły się łzy.

-O błagam... twój płacz mnie irytuje! _warknął.

-Dlaczego ja? Kim ty jesteś? Błagam... nie zabijaj mnie!_ błagałam płacząc.

-Ty bo twój brat. Jestem twoim koszmarem. I zabiję cię jeśli będę miał na to ochotę. A teraz się zamknij! _pociągnął mnie za rękę, nie widziałam jego twarzy ale po jego sylwetce widziałam że jest młody. Był gdzieś w moim wieku, może trochę starszy. Otworzył drzwi i wepchnął mnie na tylne siedzenia. Sam wsiadł na miejsce kierowcy i odpalił silnik. Odjechał. Zabrał mnie ze sobą. Nie wiedziałam kim jest. Ani czego ode mnie chce. Spojrzałam na niego, miał na sobie kaptur i nie widziałam twarzy. Gapiłam się nadal, miałam nadzieje że się odwróci. Może go poznam.

-Na co się gapisz? _syknął, natychmiast się otrząsnęłam.

-Na nic...

-Tak cię interesuje mój wygląd? Kochanie, nie bądź niecierpliwa. _nie widziałam go ale mogłam przysiąc że się uśmiecha.

-Nie interesuje mnie twój pieprzony wygląd! _krzyknęłam poczym szybko zakryłam usta. Musiałam nauczyć się kontrolować swoje wybuchy gniewu, zwłaszcza gdy jestem z nieznajomą osobą, która chce mnie zabić.

-Nie tak ostro! _warknął.

-Przepraszam..._ powiedziałam cicho.

-Tak myślałem.

Zapadła niezręczna cisza. Radio było wyłączone. Za oknem mijaliśmy tylko pojedyncze domy i parę latarni.  Poczułam zmęczenie, nie chciałam spać, ale dzisiejsze wydarzenia sprawiły że nie miałam kompletnie siły na dalsze funkcjonowanie.  Położyłam się na tylnich siedzeniach i zamknęłam oczy.

*

Obudziłam się w tym samym miejscu.  Ten sam chłopak prowadził to samo auto. Nadal miał kaptur, nadal nie grało radio.

-Obudziłaś się księżniczko? _spytał z ironią.

-Tak... i nie jestem księżniczką. _stwierdziłam przewracając oczami.

-Dziwne..._ zaśmiał się i pokręcił głową.

-Co jest dziwne?

-To że jesteś taka spokojna... _zaśmiał się ponownie.

-A co mam robić? Krzyczeć? Boję się ciebie, ale dopóki jestem z tyłu a ty jesteś z przodu czuję się bezpiecznie.

-Muszę cię rozczarować ale zaraz wysiadamy i już nie bd czuć się tak bezpiecznie.

-G..gdzie wychodzimy? _spytałam niespokojnie.

-Do motelu, jedziemy 10 godzin, a ja jestem wykończony. _powiedział jakby to było oczywiste.

-Aha... no dobra, a potem co masz zamiar ze mną zrobić?

-Zabiję cię. _pokwitował. Powiedział to tak spokojnie, naprawdę zaczynałam się go bać.

-Zabijesz mnie? Aha, super a możesz chociaż powiedzieć czemu? Co ja ci takiego zrobiłam?

-Naprawdę nie wiesz?_  pokręcił głową. –Twój brat Dave. Gang. Mówi ci to coś?

-Tak, wiem że mój brat należał do gangu, ale już w nim nie jest więc o co chodzi?

-To co właśnie powiedziałaś. Już w nim nie jest. I za to musi zapłacić. Żaden członek gangu nie może z niego odejść. Nigdy. 
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
No to to jest początek 1 rozdziału. Podzieliłam go na 2 części ponieważ chciałam żeby pierwszy był krótki, reszta będzie dłuższa ;p. 
Mam nadzieje że was to zaciekawi <333 
#SWAG